SOTE: soniczny dekonstruktor

– Większość życia spędziłem poza Iranem. Nie było to moim wyborem, więc odczuwałem pewien rodzaj pustki po ojczyźnie. Kiedy miałem dwadzieścia kilka lat, zacząłem słuchać coraz więcej tradycyjnej muzyki irańskiej, aż poczułem, że nadszedł czas, aby samemu stworzyć coś związanego z irańską muzyką, tyle że utrzymanego w elektronicznych ramach – opowiada Irański kompozytor SOTE.

Read More
Gaye Su Akyol: muzyczna kontra-rzeczywistość

– Po wojskowym zamachu stanu w 1980 roku – bardzo ważnym i smutnym momencie dla Turcji – niefrasobliwie traktowano wszystko co przynależało do naszej kultury, a dążono zaciekle do jej westernizacji. Bardzo się cieszę, że to zanika i ludzie zdają sobie sprawę, że kultura nie jest czymś co łatwo wymazać – możesz ją lubić lub nienawidzić, ale nie możesz jej zaprzeczyć. Nie możesz powiedzieć, że nie istnieje – opowiada wokalistka i kompozytorka Gaye Su Akyol.

Read More
Shabaka Hutchings: kultura jako lustro

– Kultura, która cię otacza, zawsze będzie miała wpływ na artystyczne przedsięwzięcia, ponieważ ucieleśniasz wszystko, z czym bezpośrednio stykasz się kulturowo. Nawet jeśli to ucieleśnienie przejawia się w jego przeciwstawnym lub lustrzanym odbiciu, próba zanegowania otaczającej kultury nadal będzie kształtowana przez nią samą – opowiada saksofonista i klarnecista Shabaka Hutchings.

Read More
Chúpame el Dedo: zło na dyskotece

– Najlepszym sposobem na przekazanie jakiejś sztuki na tym świecie pełnym globalnej inwazji jest utrzymanie lokalnego charakteru i umieszczenie go globalnym kontekście, zamiast wtłaczanie elementów globalnych w lokalne – opowiada kolumbijski zespół Chúpame el Dedo.

Read More
Amirtha Kidambi: muzyka reakcji

Miałam poczucie, że – choćby dla siebie, żeby nie zwariować – na „From Untruth” chcę wyrazić kilka rzeczy bardzo bezpośrednio. Uwielbiam muzykę abstrakcyjną i instrumentalną, improwizuję też bez tekstów, ale to, co się dzieje, sprawia, że ​​czuję potrzebę reakcji.

Read More
Maurice Louca: sprawdzam czym jest zespół

„Byłem znudzony gitarą i próbowałem sprawić, by brzmiała jak coś zupełnie innego. Aż w końcu sięgnąłem po… coś innego. Kupiłem syntezator, automat perkusyjny, by po kilku latach… wrócić do gitary. Jeśli teraz na niej gram, lubię jej najczystszą formę, nie używam wielu efektów, bo tak naprawdę brakowało mi samej gitary, jej brzmienia. Na Elephantine znowu na niej gram – w pewnym sensie był to rodzaj inspiracji instrumentem.”

Read More
Rattle: kompaktowe perkusistki

„Mam bardzo mały samochód, ale nasz zestaw perkusyjny pasuje do niego jak ulał. Mamy moduł, który nam odpowiada i możemy go przewozić, gdzie chcemy, bez potrzeby budowania konstrukcji jak Phil Collins.”

Read More
Maciek Chodziński: mainstreamowy dyskurs temat śmierci i zła uważa za infantylny, niepraktyczny

– Trójmiasto na pewno nie jest jakimś ewenementem na mapie świata, ale odczuwam jego dychotomiczną specyfikę w porównaniu z Warszawą, gdzie teraz mieszkam. Przez to, że jest tak mało praktycznych sposobów spełnienia się w kulturze, Trójmiasto nie jest zasysane mocno przez mainstreamowy dyskurs, który temat śmierci czy zła uważa za infantylny, niepraktyczny. Przyjętą rolą kultury…

Read More
Nagrobki: kontekst śmierci zawsze pasuje jak ulał

– Gdybyśmy nazywali się Poziomki to identyczne wersy byłyby prawdopodobnie zupełnie inaczej rozumiane. Zarówno ja jak i Maciek mamy jeszcze wiele innych projektów, w których temat śmierci nie występuje w tak oczywisty sposób. Pułapka myślowa polega jednak na tym, że kiedy spojrzysz na dowolną istotę lub rzecz i dodasz do tego kontekst śmierci, to zawsze…

Read More